Er wordt wat gevast en onthouden tegenwoordig. De EO haalt jongeren over om veertig dagen geen seks te hebben. Een arrestant gaat in zijn politiecel in hongerstaking om zo een betere behandeling af te dwingen. Sonja Bakkert er lustig op los. Zelfs de kerk ontkomt er niet aan; afgelopen woensdag draagt de bijnaam "Aswoensdag". De dag die het einde markeert van carnaval, maar ook het begin van de veertigdagen- of vastentijd.
Wij hervormden noemen het misschien liever veertigdagentijd dan vastentijd. Want eigenlijk weten we daar niet zo goed raad mee. Om ons heen is het genoeg te zien; denk aan de moslims met hun vastenmaand Ramadan. Ook in de Bijbel wordt veelvuldig gevast; Jezus zelf onthield zich maar liefst veertig dagen van voedsel (Matt. 4). In het oude testament zien we Daniël, David en dikwijls het hele volk Israël vasten, vaak verbonden aan een periode van inkeer en boetedoening.
Maar waarom zou ik gaan vasten? Is bidden niet genoeg? God zegt toch juist dat we mogen genieten van de dingen die Hij ons geeft? Waarom zou ik dan mijn biefstukje en gedecoreerde reuzenmergpijp laten liggen? En we hoeven toch niet te vasten om op die manier iets bij God te verdienen? Dat laatste is gelijk een groot gevaar, wat Jezus in de bergrede op niet mis te verstane wijze weerlegt. Vasten mag geen geloofsdemonstratie zijn in de zin van “zie mij eens christen zijn”, maar iets wat je in verborgenheid doet voor je Vader in de hemel (Matt. 6).
Vasten is in de Bijbel iets wat vaak hand in hand gaat met bidden. En dan komt het al wat dichterbij. Want bidden, dat doet u toch ook? Is het soms niet heel erg moeilijk om ook maar één gebedje lang je aandacht erbij te houden? ’s Avonds bidden voor elkaar? Bij de tweede vriend zijn we soms al in slaap gevallen, terwijl hij het gebed misschien juist enorm nodig heeft. Bid je weleens overdag? Lastig hè, heb je net je ogen dicht, komt Freddie online op Hyves.
De vluchtigheid die ons geloofsleven vaak kenmerkt, staat in schril contrast met de eeuwige trouw van God. Die God die Zijn eniggeboren Zoon naar ons toegestuurde, niet omdat wij erom vroegen, maar omdat Hij ons heeft liefgehad (1 Joh. 4). Die God die niets liever heeft dan dat u Zijn Zoon als Redder en Verlosser aanneemt! Voor wie dat doet of heeft gedaan, is Hij nu plaats aan het bereiden in de hemel (Joh. 14:2). Niet voor veertig dagen, maar voor eeuwig!
Vasten is in de Bijbel vaak een middel om je klein te maken voor God. Om zonder de ballast van het dagelijks leven onder de indruk te komen van wie Hij is. Om rustig aan Zijn voeten te zitten, Hem te aanbidden of dingen van Hem te smeken. Houdt u van een uitdaging? Zo niet: klein beginnen mag best. U hoeft vanavond echt niet direct de piepers of pizza te laten staan. Maar ga eens eerlijk voor uzelf na op welk vlak u in deze veertigdagentijd zou kunnen “bezuinigen”. Wat minder chatten met studiegenoten en wat meer met Jezus? Een goede voorbereiding op het wonder van Pasen!