Zoveel staat er al op papier. Hij valt een beetje uit de toon; een verzorgd uiterlijk, nette kleren, fiere houding, typische nette-mannen-regenjas. Een groot verschil met zijn buurman. Die ligt met zijn hoofd op tafel en doet verwoede pogingen om een uiltje te knappen. De gewichtige correspondentie vlak naast hem lijkt hem niet te deren. Misschien is hij eraan gewend; "hij schrijft er elke dag één" fluistert iemand, wijzend naar de brief die het heertje net begonnen is. Toch is er overeenkomst tussen hem en zijn slaperige buurman; beide zijn dak- en/of thuisloos. En beide zijn naar de Spoorwegstraat in Arnhem gekomen voor een lekkere en gezonde maaltijd.
In 2005 begon de Vloedschuur met het koken voor dak- en thuislozen in Arnhem. In 2007 voegden de Katholieke en Hervormde kerk zich er enthousiast bij. Vier keer per jaar leveren de Heterense kerken een kookploeg, om beurten neemt een kerk de leiding. De gemeente die het voortouw neemt bepaalt wat er op tafel komt en slaat de benodigde ingrediënten in. Gezamenlijk gaat het dan richting Arnhem, naar één van de twee locaties: de Spoorwegstraat of de Ariën Verhoeffstraat. Het ontmoetingscentrum aan de Spoorwegstraat biedt een riante keuken en herbergt de de kookploeg van zes man met gemak.
Op het menu staat pilav, met yoghurt-met-vruchten als toetje. Het is even zoeken en graaien naar geschikt gereedschap, pannen en bakken. Maar al snel blikopent, snijdt, knipt, fruit, roert, bakt iedereen dat het een lieve lust is. De één geroutineerd, de ander nog wat houterig. Er worden baantjes getrokken door de enorme braadslee en er wordt geroerd in de teil met rijst. Er wordt geïnspecteerd, geproefd en ondertussen natuurlijk voluit gekletst. Rond vijven druppelen de eerste gasten binnen. Een bonte verzameling mensen. Vriendelijk en nors, netjes en slordig, open voor een praatje en quasi-onverschillig, met hond en zonder hond. Vaste vrijdagvrijwilligster Truus kent ze allen bij name en begroet ze hartelijk. Ondertussen zet de kookploeg de puntjes op de pilav en zet de pannen alvast opschepklaar.
Eerst is er een moment van stilte en steekt iemand een kaarsje aan. Daarna kan men zich niet langer inhouden en spurt naar de bar bij de keuken. Met borden in de aanslag vormt zich een rij van hongerige mensen. Hoeveel honger men ook heeft, smaken blijven verschillen. "Ik hoef geen groente hoor". "Ge'f maar aan mij, ik ken er geen genoeg van krêge." zegt de man achter hem. "Ik mot geen wortels hoor", zegt een pikzwarte man met oranje muts. Het buffet met sauzen en kruiden valt letterlijk in de smaak. De één strooit kwistig met de zoutbus, de ander knijpt de fles chilisaus bijna leeg op zijn bord. Maar ook zonder toevoegingen is de pilav in trek. Een jonge, magere vrouw eet stil, maar uiterst snel haar bord leeg. "Die slaap' ook op straat" zegt iemand. Een Mechelse herder wacht onder de tafel op het hem bescheiden deel. "Hij krijg' nie' alles hoor, maar 'n bietje rijst lustie best", zegt zijn baas vergoelijkend terwijl hij de hond een restje rijst met wat saus toeschuift. Een man aan de zijkant van de zaal blijft lopen; in mum van tijd heeft hij zijn bord leeg en rent weer naar de keuken. Na de derde keer opscheppen raken we de tel kwijt.
De man met de Mechelse herder gaat er maar weer eens vantussen. In het loopje komt hij langs een boodschappenwagentje waar een klein, wit hondje uitsteekt. Het beestje tuimelt bijna uit de kar van enthousiasme. De herder ondergaat het gelik gelaten en lijkt blij dat zijn baas weer verder gaat. Voor de rest is er nog het toetje. Men kijkt zo begerig alsof er geen eerste gang was. Van enthousiasme vergeet er af en toe één zijn bord en bestek netjes weg te zetten. "Uhh, bestek ook in de bak met vaat." Een huisregel die Truus met verve bewaakt. De kantjes aflopen is er onder haar oog niet bij.
Voldaan gaan de gasten weer, ieder zijns weegs. Ook de kookploeg gaat met een voldaan gevoel weer terug naar Heteren. Mooi werk; iets laten zien van de liefde die in Christus Jezus is. Die aanschoof bij verstotenen, bij hen waar niemand anders oog voor had. Die stilhield bij blinden en kreupelen, waar anderen het liefst met een boog omheen liepen. Hij nodigde hen uit om bij Hem te komen eten. Koken voor dak- en thuislozen, iets voor jou? Je hoeft er geen Michelinster voor op de deur te hebben, interesse en liefde voor de ander is genoeg.
Op D.V. vrijdag 8 mei zal de 25e Storykeepersmiddag gehouden worden. Ja, je leest het goed: de vijf-en-twintigste keer! Een bijzonder getal en reden voor een feestje! Daarom hebben we poppenspeler Jeroen van den Berg uit Waddinxveen uitgenodigd. Hij gaat voor ons een geweldig programma neerzetten met zijn poppentheater. De voorstelling die hij komt opvoeren heet: "Lang zul je leven".
In Randwijk geboren, maar sinds 1989 woont en werkt Fineke Janssen in Bolivia. Deze dappere vrouw heeft een diepe bewogenheid voor de dakloze straatjeugd in La Paz, die in grote ellende verkeert. Zij verspreidt het evangelie, liefde en hulp vanuit Adulam, haar centrum voor verslaafde tieners. 
Een mooie Storykeepersmiddag was het weer, vorige week vrijdag. Hoe stil het op straat ook was; tegen half twee kwam de stroom kinderen op gang.